Tijd

Zomertijd, geen tijd, vakantie tijd, overtijd, en borreltijd.

Klote tijd. Zo begint het al met het fenomeen zomer en wintertijd.  Bizar dat een uur verzetten in de tijd zo’n impact heeft op het ritme van de dag. Juist dat ene uur eerder opstaan zorgt dat er aan de einde van de dag nog een stukje van de dag over is in plaats van een beetje energie. Gek dat juist dat ene uur, enkele dagen, tegenwoordig in mijn geval  soms wel weken duurt  voordat de biologische klok ook weer mee tikt in het geheel.

Het lijkt hoe ouder je wordt hoe sneller de tijd gaat, maar dat is natuurlijk pure kolder. Ik denk dat wij dat ons zelf aan doen. Zo kan ik mij herinneren uit mijn kindertijd dat ik met mijn vrienden en vriendinnen wel eens helemaal niks ging doen, gewoon niks doen, want we hadden toch geen tijd. Ik had niet eens een horloge. Nu lijkt dan alles op de klok te gaan. Zo kwam ik vroeger altijd te laat voor het eten en was het de knorrende maag die aangaf dat het tijd was in plaats van de mobiel die rinkelt Hoe laat eten we? Of, waar zit je? we moeten eten. Ik vraag me dan ook wel eens af wanneer ik het nodig vond om bijvoorbeeld stipt om acht uur klaar te zitten voor het journaal en wie heeft bepaald dat om acht uur koffie tijd is?

Als ik s avonds koffie drink weet ik dat ik de tijd om te gaan slapen zo voorbij stuif. En het lijkt me nou eenmaal veel leuker  om met de nieuwslezer een borrel te gaan drinken om de leuke nieuwtjes te horen die het acht uur journaal niet hebben gehaald omdat deze niet treurig genoeg zijn.

Toch zijn het juist vaak de treurige dingen die de tijd even laten stil staan. Want er is een tijd van komen en er is een tijd van gaan maar wat nou als de tijd van gaan al is gekomen? Terwijl het jouw tijd nog helemaal niet is? We maken het nu veel te vaak mee binnen onze kleine gemeenschap. De tijd, de complete wereld staat geregeld even stil.

Toch tikt de klok verder en draait het gewone leven net als de wereld door. Met dat besef kan je nog zo hopen tijdens een feestje of een ander gezellig samen zijn dat de tijd dan ook even stil staat maar juist die momenten gaan zo magistraal hard voorbij.

Ik krijg dan toch altijd het gevoel dat we ons een beetje moeten haasten om net zoveel mooie herinneringen te kunnen maken als dat we dromen hebben. Want tijd en leeftijd doen er eigenlijk niet toe. Wat je met je tijd doet en in de jaren gedaan hebt wel. Beetje dubbel is het allemaal wel als ik bedenk dat ik met alle feiten over tijd toch geduld moet hebben.

Fuck de klok want de tijd veranderd toch gewoon, dat is het enige wat altijd wel zo zal blijven. Onder tussen ga ik gewoon zo min mogelijk met de tijd mee en kijk ik niet naar de klok maar naar mijn gevoel om te zien hoe laat het is.

Het leven is altijd tekort, dus leef je uit!

Gewoon doen!