Taal

Een met honderd rimpels getekend gezichtje kijkt naar mij op, twee spierwitte tanden blinken mij toe wanneer zij lief naar mij lacht. Na mijn begroeting vraag ik mij af hoe jong deze dame zou zijn? Wat zou ik haar graag het hemd van het lijf willen vragen. Waar komt ze vandaan waar gaat ze naar toe? Maar ja ik spreek haar taal niet. Mijn eerdere pogingen om een gesprek aan te knopen zijn mislukt maar evengoed blijft ze vriendelijk naar mij grijzen. Naast deze mooie bijzondere vrouw zou ik de komende uren zitten in de trein op weg naar Jogjakarta Java.  Even geen file geen getoeter geen druk gedoe. Terwijl ik even mijn ogen sluit hoor ik het Bahasa van de lokale mensen om mij heen. De vijfduizend Nederlandse woorden die Indonesia rijk is hoor ik niet terug in de coupe. Best schrikken nu ik in de trein alle tijd heb om onze Nederlandse taal eens nader onder de loep te nemen. In dit vredige land valt mij op dat wij heel wat lelijke en onnodig gemene woorden gebruiken die als “normaal” ingevoerd zijn in onze taal.  Iets is tegenwoordig al snel shit of kut als het even niet lekker loopt. En iemand wordt al snel als lul, eikel of een doos betiteld. Nou weet ik heus wel dat ‘het gaat ronduit vaginaal’ niet klinkt. En ‘wat een penis’ is die vent zeg’, ligt ook niet echt lekker in het gehoor.

Raar! Wie bepaald eigenlijk dat dit soort taalgebruik normaal en correct Nederlands is? Mag ik überhaupt aannemen dat wanneer het in de Dikke van Dale staat het officiële taal is? De Dikke van Dale verklaard (een woord wordt opgenomen in de Grote of Dikke Van Dale als de redactie dat woord gedurende langere tijd, ongeveer drie jaar, regelmatig aantreft in het (schriftelijk) algemeen taalgebruik).

En om over de ziektes die tegenwoordig maar te pas en te onpas worden gebruikt om onze taal kracht bij te zetten maar te zwijgen. Krijg de tering! Nee dank je wel zeg. Ik hoop geen tuberculose te krijgen. Wanneer het dan toch voorkomt dat ik een menspersoon niet zo kan waarderen dan maak ik er een sport van om andere benamingen te vinden als, lijpo of een oorwurm. Ik denk namelijk niet dat de oorwurm geschrokken zal reageren als ik hem gebruik als voorbeeld. Iemand zijn intelligentie vergelijken met die van een doppinda voelt voor mij nu eenmaal beter dan strooien met geslachtsdelen, al dan niet voorzien van vreselijke ziektes. Dat is minstens net zo dom als jezelf verdoemen lijkt mij.

Zacht wordt ik uit mijn verwondering over ons taalgebruik gewekt door grijnzende rimpelige vrouw. Met haar ogen kijkt ze naar mijn man en kuiken en knikt. Haar andere hand ligt op haar hart. Onze ogen spreken de zelfde taal. Ja antwoord ik in het Nederlands dat is mijn man en dochter, dat is mijn trots. Twee vingers steekt ze op. Zij heeft er ook twee. Twee kinderen net zo mooi als haar blinkende twee voortanden, grijns ik terug.

Voordat zij de coupe verlaat, heb ik het voorrecht haar nog even te mogen knuffelen. Een knuffel: dat is mijn favoriet in de gebarentaal!

Gewoon Doen!

Herma