Stretchen

Ik heb het nu even niet over yoga of ingewikkelde poses waarin je je lijf kan dwingen om flexibel te blijven.

Maar over “de lat” De lat zo hoog leggen dat je echt heel erg je best voor moet doen om erbij te komen. Voluit op je tenen moet gaan staan en rekken tot het pijn doet. Alles moet geven om erbij te kunnen! Het is iets waar ik altijd nog aan denk als ik de was ophang, dat is dus best vaak. Het was tijdens mijn herstel van een amputatie van mijn borst, borstspier en heel veel lymfeklieren die van een eenvoudige handeling als een kledinghanger ophangen, een hele uitdaging maakte.

Door blijven te bewegen, en de was toch zelf op te hangen, mijn bewegingsgrens op te zoeken en vooral niet aan de beperking van bewegingsvrijheid te denken heb ik erger kunnen voorkomen. Althans dat is wat de specialisten tegen mij zeggen. Zelf kon ik het af en toe verdomd lastig vinden als ik tegen mijn fysiek maximale bereik aanloop. Ook dat is heel normaal volgens de geleerde. De stijf en narigheid die over heb gehouden aan alle behandelingen horen nou eenmaal niet bij een 40+ vrouw die volop in het leven staat. Right! Dat klopt.

Voor dit alles dacht ik al snel dat mijn beperkingen gelijk ook mijn grenzen waren en dat terwijl ik toen nog geen enkele beperking had. De lat lag toen veel en veel lager en was ik enige vorm van rek of stretch al helemaal niet gewend. In de tijd dat ik niet meer de luxe had dat als vanzelf ging, zelfs de was niet, leerde ik dat mijn grenzen eigenlijk gewoon wensen zijn. Wensen om verder te gaan.

Toen mijn lijf het stug liet af weten de rek er fysiek uitging leerde ik een enorme grote stretchbaarheid in mijn denkwijze. Elke keer wanneer ik mijn shirtjes netjes te drogen wil hangen denk ik daar aan en ben ik zo ongelooflijk dankbaar. Ook al gaat het soms wat stijf, kost het wat pijn en moeite, de zin en hoop om mijn lat te verleggen, een nieuw maximum te bereiken, een grens te verleggen hangt niet meer af van hoe hoog ik mijn arm krijg maar hoe ver mijn wil zich stretcht.

Blijk ik toch veel flexibeler te zijn dan ik al die jaren heb gedacht.

Take care

Herma

 

 

 

Plaats een reactie