Huis

Kale bedoeling die herfst. Buiten laat ik net als de natuur alles vallen en kruip behaaglijk bij de openhaard. Met een stapel tijdschriften op schoot, bakkie thee, kaarsje aan, lekker bladeren. Oktober woonmaand.

Die inmiddels zo beroemde houten borden, die ons er aan herinneren dat er familie regels zijn zoals; Dankbaarheid, liefde en respect. Liefst steigerhout natuurlijk. Ik wil de stijgerhoutboer die dit verzonnen heeft graag feliciteren. Recycling en onverwoestbaar. Wijnrekken tuinmeubels eetkamertafels maar helaas ook die vreemde houten borden. Ik wordt namelijk best een beetje treurig van zo’n bord. “Good moms have sticky floors, dirty ovens and happy kids” En dan ook nog op zijn Engels. Ga toch fietsen denk ik als ik mijn sok los trek van de keuken vloer.

Hoe zouden ze dat doen in de vluchtelingen opvang? Niks keutelen in huis en voorbereiden op de komende knusse winter. Misschien een gat in de markt, steigerhouten bordjes met “waar mijn pet hangt is mijn thuis” in het Palestijns. Of “Oost west thuis best “ in het Afghaans.

Tja je zal er maar zitten. Maar zo zijn er genoeg huizen waar ik liever niet in wil zitten. Opvanghuis ziekenhuis verzorgingshuis witte huis zelfs niet in het glazenhuis. Daar is het geen woonmaand maar ook gewoon herfst.

Zo ook voor mij. De oktober maand is voor mij gewoon herfst. Twaalf maanden in het jaar maak ik het gezellig in huis. Zonder houten bordjes met teksten die je naar mijn mening moet voelen in plaats van lezen aan de muur.  Verder bladerend door de tijdschriften zijn ook deze borden niets nieuws in de woonwereld. Want laten we de blauwe tegeltjes niet vergeten. Een verweerd oud tegeltje er net zo oud uitziend als gebruikt steigerhout dat leeft. Is ook recyclebaar en nog steeds actueel als je het mij vraagt. “Van het concert des levens krijgt niemand een program” ook het “Wie het kleine niet eert is het grote niet weerd” Of moeten we deze veranderen in “Wie het kleine niet eert heeft van de crisis niets geleerd.”? Afijn beide lijken me nog steeds in deze tijd van toepassing. Hoe groot je huis ook is, al dan niet gevuld met de modern uitgevoerde spreuken en andere kneuterigheid.

Toch kan een reminder op tegel superhandig zijn herinner ik mij en is tevens de leukste tegel die ik gezien heb in mijn leven. Worstelend in een veel te klein toilet even snel je ding doen toen ik las “Wie zijn string niet op tijd laat zakken zal zijn poep in tweeën kakken. Handig nietwaar?

Woonmaand, herfst of het maakt niet uit, een gezellig huis willen we allemaal wel denk ik. Maar wanneer is een huis een thuis? Het enige wat ik nodig heb in mijn huis zijn de mensen die ik nodig heb in mijn leven zoals zij mij nodig hebben in hun leven. Zelfs als ik niets te bieden heb dan alleen mij zelf. Daar heb ik geen familie regels voor nodig aan de muur.

Herfst, dan zal ik zelf maat het zonnetje in huis zijn. Weet je? Die steigerhouten bordjes doen het trouwens prima in de openhaard.

Gewoon Doen!