Goedemorgen lekker wijf

Goedemorgen lekkere kale kanjer ……… i love you!

Pffft…….. nog een keer, eerst plons ik koud water in mijn gezicht. Goedemorgen lekker wijf, ik hou van jou! Ik kijk mij zelf recht in de dikke opgezette ogen. Mijn gezicht is nog rood van de laatste chemo.  Ik stap naar achter en grijns. Ik ga bloggen voor VROUW! Yheah!! Met half gestrekte arm maak ik een sprongetje.

Auw, dat is nog gevoelig. Springen met chemo is ook geen goed idee. Toch wel bizar nu ik naar mijn eigen kale koppie kijk. Zo verslind ik alles wat los en vast zit over mode seks en carrière in Vrouw en op het meest diepste punt in mijn leven waarop ik moeite moet doen om mij vrouw te voelen, mag ik gaan bloggen voor Vrouw.

Het blijft een vreemd gezicht dat ik nu een borst mis. Het brengt mij elke ochtend weer naar mijn missie. Ik draai naar links en bekijk mijn profiel. Ik zie een prachtige borst natuurlijk en zacht. Borstje, borstje, wat een ellende en geld heb jij gekost. Toch ben ik blij dat ik jou nog heb. Ik draai naar rechts: een groot litteken, een deuk en een hele rare oksel. Eerlijk, ik ben blij dat je weg bent. Ik kan je missen als kiespijn. Ik kan niet wachten tot alles mooi hersteld is, maar dat duurt nog lang, want er volgen nog heel wat chemo’s en bestralingen. I’m a surviver !! is de tattoo die de lege plek moet opvullen. Beide kanten zal ik met trots dragen.

Mijn borsten zijn het levende bewijs. Het bewijs dat wij vrouwen oersterk zijn. Het bewijs dat er veel betere alternatieven zijn dan die ziekmakende siliconen borstprotheses. Het bewijs dat wij ook zonder borsten of met maar 1 borst op en top vrouw kunnen zijn.

Tijdens het aankleden, en dat geef ik echt wel toe, baal ik heus wel van dat vervelende drukhemd met mijn – tijdelijke – zeer zielige met watten gevulde zakje wat een borst voor moet stellen. Maar met een leuke sjaal en wat make up kijk ik toch weer tevreden in de spiegel.  Aan de slag. Tussen mijn chemo’s door werk ik aan mijn missie Borsten & Ballen

Borsten spelen in die 41 jaar dat ik op deze aardkloot rondloop, al een grote rol. Tot mijn 30e had ik ze praktisch niet. Na de geboorte van mijn dochter was zelfs dat kleine beetje totaal weg.  Na een aantal jaren trotse draagster van, echt waar, een paar waanzinnige mooie fake boobs werd ik ziek. Je raad het al.  En nee, het waren niet eens de beruchte PIP implantaten. Gelukkig was er wat aan te doen en zijn mijn leeg gelopen protheses vervangen door Monoblock Hydrogel. Hiervan had ik veel eerder moeten weten. De overgeblevene is nog steeds prachtig!! Dat waren ze allebei. Ik kon zelfs weer heerlijk op mijn buik slapen.

Dat ik nu borstkanker heb en blij ben dat een amputatie mijn leven red, zie ik als dubbel pech. Ik geloof niet in een verbod en in schadeclaims, maar met Borsten & Ballen pleit ik voor een bijsluiter. Deze zit tenslotte al in een doosje paracetamol.

Wij vrouwen hebben recht op eerlijke en volledige informatie. Heb jij borsten en ballen neem dan een kijkje op https://www.facebook.com/pages/Borsten-Ballen/1497525053807019

Take care

Herma