Deurmat syndroom

Betrap ik mezelf er alweer op. Ook ik heb heel af en toe toch nog in zekere zin last van een deurmat syndroom. Een aandoening waarbij als je even niet oplet de voeten aan je worden afgeveegd. Over je heen wordt gelopen. Je met baggerpoten wordt platgewalst.

Tijdens een van de vele interviews die ik aan het afnemen ben om meer inzicht te krijgen in de psychosomatische kant van ziekte zoals borstkanker valt de term deurmat meer dan eens. Hij pas in het rijtje van voetveeg en dweil.

Om inzicht te krijgen in de psychische kant van borstkanker stel ik vragen als; Stop je emoties en gevoelens weg of uit je deze juist? Pieker of twijfel je veel? Zorg je goed voor je zelf? Denk je het een maar zeg je het ander?

…………………………………………………………………………………………………………………………………………

Blijkt dat ik niet de enige ben joh! En jij dus ook niet

Veel vrouwen hebben de neiging zich totaal weg te cijferen. Zijn gewend te  hollen en vliegen voor een ander en dan maar hopen dat men vind dat je het allemaal fantastisch doet. Het is toch wel fijn als iedereen je aardig vind, hulpvaardig en hardwerkend. Zelfs wanneer je structureel geen blijk van waardering krijgt zeuren we niet, tenminste niet hardop en hollen nog net iets harder door.  Destructieve gedachten die ik gewoon weg niet durf op te schrijven omdat ze echt niet matchen met de pokerface die wordt opgezet. Een masker wat liefdevol lijkt maar waarmee het “welkom” op de deurmat alleen maar groter en grote wordt. De uitnodiging om als voetveeg gebruikt te worden overduidelijk is.

Nou kan je als allerlei  idiote teksten op de deurmat laten zetten tegenwoordig maar of dat helpt?

De buren hebben betere spullen. If you bring beer you are welcome here.  Laat je ego maar buiten bij je schoenen. Ik geef het allemaal weinig kans.

Onder de geïnterviewde kanjers is bij de meeste vrouwen het deurmat syndroom net als de kanker geëlimineerd met alle behandelingen. Dat is natuurlijk geweldig. Er heeft in ieder geval heel wat voor moeten gebeuren om in te zien dat zij zoveel meer waard zijn dan een deurmat gevoel een handige tool waar mensen er zonder bij na te denken hun shit aan kunnen afvegen. Nee daarvoor is bijna geen kans meer gelukkig. En als het toch per ongeluk zoals bij mij vandaag het er in sluipt door de goede trouw dan visualiseer is een trampoline.

Dat lijkt me lachen. Bij binnenkomst springen ze zo je rug op en glijden via je reet weer naar beneden. Zij die zich er voeten vegend vanaf willen maken zullen de dans niet ontspringen.

Don’t fuck the deurmat!

Take care <3

Herma

PS

Ria Waelen <3 is een van de vele kanjers die ik mogen interviewen voor mijn onderzoek. Een voormalige deurmat die nu als yogadocent voor mensen met een lichamelijke beperking door onder andere kanker werkt. De trampoline is een van haar tools om het kind in ons weer te vinden en mensen weer te laten lachen!

Een kijkje en like-je kan op Yoga Medica Fit en www@medicafit.nl

Plaats een reactie